Mijn meest favoriete Nederlandse band. Heeft maar kort bestaan, maar heeft een prachtige lp-collectie nagelaten. Treden nog wel regelmatig op. De zanger, Dirk Polak, brengt nog steeds mooie nieuwe nummers uit. Niet te verwarren met de Spaanse zangeres Mecano! (die heeft wat miljoenen meer views ...). In november 2023 traden ze nog her en der in Nederland op, onder meer in het Rialto in Den Helder en in de Nieuwe Anita, waar ik zelf bij was. In 2026 waren er nieuwe optredens.

Cultuurpark de Hout | 2026

Eigen opnames en foto's van 19 juli 2026 | Allard Bijlsma. Klik op een foto om die te vergroten.

Mecano behoort tot de meest eigenzinnige Nederlandse bands uit de punk- en postpunkgeschiedenis. Hoewel de groep nooit een groot commercieel succes werd, heeft zij een cultstatus opgebouwd dankzij de combinatie van punk, experimentele muziek, beeldende kunst, literatuur en performance. De band is nauw verbonden met oprichter Dirk Polak, die gedurende bijna vijftig jaar de artistieke motor is gebleven.

Mecano werd in 1977 in Amsterdam opgericht door kunstenaar Dirk Polak. De naam was ontleend aan het Engelse constructiespeelgoed Meccano. Polak zag daarin een metafoor voor zijn manier van werken: kunst en muziek moesten bestaan uit losse onderdelen die steeds opnieuw gecombineerd konden worden. De band ontstond in dezelfde periode als de eerste Nederlandse punkgroepen, maar Polak had vanaf het begin bredere artistieke ambities dan alleen harde, snelle punkmuziek.

De eerste bezetting kende verschillende wisselingen. Al vroeg was duidelijk dat Mecano geen traditionele rockband wilde zijn. Muziek, schilderkunst, poëzie en vormgeving werden als één geheel beschouwd. Rond 1980 veranderde Mecano ingrijpend. Met onder anderen drummer Ton Lebbink en de broers Tejo en Peter Bolten verschoof het geluid van rauwe punk naar een mengeling van: postpunk; new wave; artrock; experimentele elektronica; minimal music. De muziek werd atmosferischer en intellectueler. Invloeden van groepen als Joy Division, Wire, Magazine, Pere Ubu, Talking Heads en de Duitse krautrock zijn hoorbaar, maar Mecano ontwikkelde toch een zeer eigen stijl.

Mecano werd een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Nederlandse Ultra-beweging. Ultra was begin jaren tachtig een Amsterdamse kunst- en muziekstroming waarin experiment belangrijker was dan virtuositeit. Kunstacademiestudenten, kunstenaars en muzikanten werkten samen en zochten voortdurend naar nieuwe vormen van expressie. De beweging onderscheidde zich van de gewone punk doordat kunst, performance en experiment minstens zo belangrijk waren als de muziek zelf. Mecano hoorde, samen met onder meer The Ex en enkele andere Amsterdamse groepen, tot de bekendste vertegenwoordigers van deze stroming.

Van Dirk Polak is een autobiografie verschenen: Mecano: een muzikaal egodocument. Die laat zien hoe muziek en beeldende kunst voor hem altijd één artistiek geheel vormden. Die multidisciplinaire benadering verklaart waarom Mecano meer is dan een band: het is een voortdurend evoluerend kunstproject.

Hoewel Mecano commercieel bescheiden bleef, wordt de groep tegenwoordig gezien als een van de invloedrijkste Nederlandse postpunk- en artwavebands. Vooral binnen de internationale postpunk-, coldwave- en minimal-wavegemeenschap genieten de vroege albums een grote reputatie. De voortdurende artistieke ontwikkeling – van punkband via kunstenaarscollectief naar Mecano Un-Ltd. – maakt Mecano tot een uniek verschijnsel in de Nederlandse muziekgeschiedenis.

De Nieuwe Anita | 2023

Ben ik geweest. Prachtig!

Rialto | Den Helder | 2023

Was ik naar onderweg, maar de trein haalde Den Helder niet ...

Recente muziek

Meer dan 30 jaar oud

Over Mecano Un Ltd

Mecano is een Nederlandse band die in 1977 werd opgericht door kunstschilder Dirk Polak. De band heeft verschillende bezettingen gekend, met Polak als constante factor.

Geschiedenis
Aanvankelijk manifesteerde Mecano zich als een punkband, maar de groep ontwikkelde zich in 1980 met drummer Ton Lebbink en de gebroeders Bolten tot een new waveband en kunstenaarscollectief. Binnen het Mecano-collectief werd geëxperimenteerd met schilderkunst, literatuur, gedichten, beeldhouwkunst en andere kunstvormen. Het collectief zou decennialang actief blijven.

In 2005 werd het collectief voortgezet door Dirk Polak en Tejo Bolten, en verscheen het album "Snake Tales For Dragon". In 2007 verscheen het dubbelalbum "Those Revolutionary Days". Er werd opnieuw opgetreden en er werden exposities gehouden in het buitenland, in onder meer Griekenland en Frankrijk. Een uitnodiging om in 2013 in Tel Aviv te spelen, bracht de derde incarnatie van Mecano, vanaf nu Mecano Un-Ltd. genoemd. Polak, Ritsema, Karucci en Rozenblum werden vergezeld door Peter Jessen (bas) en Sin (drums). Een internationaal gezelschap, met Nederlandse, Israëlische, half-Deense en Kroatische leden.
Een volgend album kwam voort uit de samenwerking van Polak en Ness. Het resultaat, "Mecano Unlimited", kostte hen anderhalf jaar. Mick speelde, produceerde en mixte voornamelijk, terwijl Dirk schreef, zong en zich bezighield met de cover van het album. Samen met Out of Print Records van Mecano en wat hulp van fans en vrienden werd het bij Tonefloat uitgebracht.
Dit leidde tot een vierde incarnatie, met vrijwel dezelfde band als in Tel Aviv; Rozenblum verliet de band. Naast diverse optredens in Nederlandse, trad Mecano in 2017 opnieuw in Tel Aviv op. In 2018 speelde de groep in Athene. In 2019 verscheen de autobiografie van Dirk Polak bij Overamstel uitgevers. Bron: Wikipedia.